از سال ۸۱ در Persianblog اتاقی کوچک داشتم که بنا به عشق دیرینه ام به دریا و آسمان ،دو بزرگی که همواره برای من تجلی خالقی بی همتا بودند نامش را "از دریا تا آسمان" نهادم و در آن می نوشتم و این اواخر هم تمریناتم در عرصه عکاسی را در آن می گذاشتم. از خوب یا بد روزگار، ان صفحه دیگر وجود ندارد ، شاید برگردد اما من دیگر رفته ام و قسمتی از من و بهترین سالهای جوانیم و وبگردیم در آن مانده است. با این کوچ نامیدیگر برگزیدم.نه از آن جهت که دیگر دریا و آسمان را دوست ندارم نه من هنوز هم که به دریا و آسمان می نگرم در آنها غرق می شوم و چشمانم هم همیشه خیس می شود. اما الان می دانم که برای گفتن آنچه مابین این دو است به ادراکی و شعوری ماورای آنچه من دارم نیاز می باشد. پس نام این وبلاگ را صندوقچه گذاردم . صندوقی کوچک اول بیاد برادرم که در کودکی مرا به این نام می خواند و الان در کشوری دور شاید دخترش را به این نام بخواند و دوم به این امید که وقتی در این صندوقچه باز می شود چیزی با ارزش در حد خودم در آن یافت شود.
با نام و با امید او آغاز می کنم.
-------------------------------------
آخرین پستم در اون وبلاگ شروعی برای اینجا است. در این دنیای بیکران همه ما بدنبال ساحل می گردیم همیشه و همه جا . هیچ وقت هم بیاد نمی اوریم.

+ نوشته شده در چهارشنبه سوم مرداد 1386ساعت 8:47  توسط مریم عرشی
|
