گل عاشق پروانه
پروانه چو دیوانه
کولی صفت یاغی
هر دم سوی یک باغی
(از ترانه های زیبا شیرازی)
-----------------------------
دوست خوب جناب چوزموری گفته اند درباره عشق بنویسیم
اول اینکه من عکسم رو به گل و پروانه اختصاص داده ام که عاشقانی همیشگی هستند
دوم اینکه بسیار ذوق مرگم از اینکه تو یه بازی ، بازی داده شدم. عقده شده بود برام.
راستش عشق به نظر من همیشه زیباست و مجاز حتی اگر یکطرفه باشد . معشوق نمی تونه به عاشق بگه چرا عاشق شدی. خب شده دیگر . و وقتی شد دیگر حماقت نیست البته اگه خودش و اون معشوق مفلوک رو دچار عذاب ابدی نکنه.
درمورد عشق بعد از ازدواج هم فقط ترجیح می دهم جمله روی کتاب "شاهدخت سرزمین ابدیت" رو بنویسم(البته خداییش برای خودم همون یه مسعود کافیه).
"مگر می شود آدم فقط یک بار عاشق بشود؟ عشق ابدی فقط حرف است. پیش می آید که آدم خیلی خاطر کسی را بخواهد. اما همیشه وقتی آدم فکر می کند که دلش سخت پیش یکی گرفتار است، یک دفعه، یک جایی، می بیند که دلش، ته دلش، برای یکی دیگر هم می لرزد. اگر باوفا باشد، دلش را خفه می کند و تا آخر عمر حسرت آن دل لرزه برایش می ماند. اگر بی وفا باشد، می لغزد و همه عمرش عذاب گناه بر دلش می ماند. هیچ کس حکمتش را نمی داند ... حالا با خود آدم است که حسرت را بخواهد یا عذاب گناه را. یکی را باید انتخاب کند. فرار ندارد... "
و اما عشق ممنوعه : نمی دونم یجورایی تابو شکنیه ولی یه شکستن بد. راستش خیلی نمی تونم هضمش کنم.